Erik van Erp Geschreven door Erik van Erp. Foto door: Nienke Krook

Het grootste gedeelte van Japan heeft een bijzonder goed openbaar vervoer systeem. De Japanners zijn enorm gestructureerd en achter elk vervoersmiddel zit een duidelijke systematiek die je, wil je er zo fijn mogelijk gebruik van maken, moet proberen te doorgronden. Zodra je doorhebt hoe het werkt zal je zien dat het over het algemeen zeer logisch in elkaar steekt én vooral erg efficiënt.

Het gebruik van de treinen is erg duur, maar de rest van de opties vallen meestal wel mee in prijs.   We hebben voor reizen met de trein door Japan een apart artikel gemaakt omdat er zoveel informatie over te geven is.

Met de metro in Japan reizen

De meeste grote steden hebben een uitgebreid metro systeem. Vooral Tokyo staat bekend om haar uitgebreide metronetwerk, zeker op de grote stations is het soms enorm zoeken waar je moet zijn. Gelukkig kun je bijna overal hulp vragen waar je heen moet bij het personeel dat vaak overal rondloopt waar ze nodig zijn. Omdat niet iedereen evengoed Engels spreekt is het verstandig om de Japanse naam van het station of plek die je zoekt aan te wijzen. Het personeel zal je dan in hun beste Engels of op een zo goed mogelijke manier je op weg helpen. Wanneer je het op deze manier doet zal je snel en in 99,99% van de gevallen goed op weg geholpen worden.

Wanneer je gebruik maakt van de metro, zorg er dan voor dat je een goede metrokaart hebt waarop zowel de stations in het Engels als in het Japans (kanji karakters) op staan. Rit- of dagkaartjes voor de metro koop je vooraf bij een automaat, op de grotere stations is bijna altijd wel iemand aanwezig bij de automaten om je te helpen. Als dat niet zo is dan kun je in de meeste gevallen met wat goede voorbereidingen zelf het juiste kaartje ook wel uit de automaat krijgen. In de steden zijn de automaten voorzien van een optie in het Engels, buiten de grote steden zijn de automaten vaak alleen in het Japans. In de meeste gevallen werkt het als volgt: Kijk of er een optie is voor het menu in het Engels. Zo ja kies deze optie. Stop vervolgens je geld (brief of muntjes) in de automaat (reis je met meer personen druk op het knopje met 2 of 3 poppetjes), vervolgens druk je op het knopje met het bedrag van 1 kaartje. De automaat geeft je het aantal kaartjes en het wisselgeld. In Tokio en Kioto staat er zowel in het Engels als in het Japans op wat je gekocht hebt. De kaartjes heb je nodig om door de poortjes te gaan naar de metro. Aan het einde heb je het kaartje weer nodig om uit de metro te gaan. Heb je een dagkaartje dan gebruik je deze steeds voor het “inchecken” en “uitchecken” van de rit.

Voor Tokio en omstreken heb je de Suica card. Voor de kaart betaal je 500 yen borg welke je terug krijgt bij het inleveren. Verder kun je de kaart opwaarderen. Dit is vergelijkbaar met onze OV-chipkaart en kan voor zowel metro als buslijnen gebruikt worden. Daarnaast kun je er ook entree voor bezienswaardigheden mee betalen of drinken uit de drankautomaten. De kaarten zijn gemakkelijk op te waarderen op de stations.

Zoals we in de introductie al schreven zit er een systeem in de metrolijnen. Zo komt de eerste letter van de metrolijn in Tokio overeen met de letters die overal op de borden staan. Als je weet hoe je lijn heet kun je al gemakkelijker de juiste metrolijn vinden.

Wanneer je onderweg niet goed weet waar je er uit moet tel dan vooraf het aantal stops of kijk gewoon enorm hulpeloos. Het is bij ons meerdere keren voorgekomen dat de mensen zelf op ons afstapte om ons te helpen en vragen waar we naar toe wilde. Dit zouden we in Nederland ook eens wat vaker voor onze (Japanse) toeristen moeten doen.

Een goede website voor het opzoeken van stations, routes en prijzen is de Tokyo Transfer Guide. Helaas is Google Maps niet de beste keuze voor het uitzetten van je route. De kaart of “lokale” apps lijken beter te werken. Een handige app voor de routes is de Tokyo Subway Navigation app.

TIP: Als je niet precies weet hoeveel geld je moet betalen, neem dan het goedkoopste kaartje. Op het moment dat je uitstapt, kun je je kaartje door een gele machine (fare adjustment) laten lezen en betaal je het resterende bedrag.

Met de bus in Japan reizen

Tussen grote steden is het mogelijk een nachtbus te nemen. Dit is de goedkoopste manier om lange afstanden te reizen. Bedenk wel dat je er ongeveer 4 keer zo lang over doet als wanneer je de shinkansen trein had genomen.

Korte afstanden buiten de steden zijn vaak ook mogelijk met de bus. Maar ook in dit geval is de trein of metro vaak een iets duurder, maar wel veel sneller alternatief. Enige uitzondering die wij hebben kunnen vinden is in Kioto.

Waarschijnlijk zal je eigenlijk alleen gebruik maken van de bus in die steden waar geen metro is of wanneer de busverbinding sneller (lees korter) dan de trein.

In Japan stap je achterin de bus in. Er zijn bijna altijd enkele grote ruime zitplekken “gereserveerd” voor ouderen, zwangere vrouwen of mensen met een beperking. In tegenstelling tot de Nederlanders houden de meeste Japanners deze plekken vrij of wanneer ze deze gebruiken staan ze op om deze af te staan aan iemand die deze nodig heeft. Het siert je om hetzelfde te doen. De buszitjes zijn gemaakt voor de kleine Japanners en lange Nederlanders zullen dus redelijk krap in het bankje zitten.

Wanneer je er uit wilt druk op een knopje voor de halte waar je uit wil stappen, iedere “next stop” wordt op een scherm aangegeven en opgeroepen. Eventueel kun je met Google Maps & GPS kijken waar je bent en op het stopknopje drukken als je in de buurt bent.  Je loopt vervolgens naar voren in de bus en legt het te betalen bedrag (staat in de bus aangegeven) gepast in het bakje bij de buschauffeur. Alleen muntgeld en briefjes van 1000 yen worden geaccepteerd. Heb je geen gepast geld dan vind je in de bus ook een wisselautomaat. Wanneer het heel druk is in de bus zal je je naar voren moeten wringen, het is dus handig daar op tijd mee te beginnen zodat je de bus niet ophoudt daar hebben Japanners namelijk een hekel aan. Zeker in grote steden kan het erg druk zijn tijdens het spitsuur. Bij het instappen in een overvolle bus is het belangrijk niet in het gele gemarkeerde gedeelte te staan van de bus, want anders kunnen de deuren niet sluiten en zorg je voor vertraging.