Yvonne Horst Geschreven door Yvonnetje. Foto door: bolletjeom

Je reis door China zit er op en je wilt doorreizen naar Laos. Hoe doe je dat? Wij geven informatie over gebruik van de grenspost  Megla-Boten. Je kunt hier een directe bus pakken vanuit Luang Namtha naar Kunming.

Buskaartje

Wij hebben ons busticket via het hostel geregeld. Dit is gemakkelijkst en meest efficiënt. Het busstation is een behoorlijk eind weg uit Kunming en je doet er al gauw een uur tot anderhalf uur over om daar met het openbaar vervoer te komen. Tijd die wij liever in Kunming doorbrachten. Het ticket kost 402RMB, omgerekend iets meer dan €40,-, en je vertrekt om half 7. Je kunt bij vertrek naar het station de bus nemen, maar ook een taxi. Deze is sneller en kost zo'n 40RMB.

De bus

De bus waar wij mee reisden had 3 rijen en 2 'lagen' met bedden. Ze zijn gebouwd voor mensen met Aziatische afmetingen, dus wanneer je wat langer bent, wordt het wat krapper. De bedden zijn wat aan de kleine kant en lopen schuin omhoog bij je hoofd. Op deze manier kun je nog een beetje zitten gedurende de dag.  De lakens zijn niet al te schoon; een lakenzak komt hier erg goed van pas. De bus zelf is in een goede conditie, hier hoef je je geen zorgen om te maken.

Veiligheid

Er zijn verhalen van mensen die van hun spullen beroofd zijn tijdens de reis; camera's en mp3-spelers waren kwijt. Wees je er van bewust dat dit kan gebeuren. Zelf hebben we geen enkel probleem gehad en we hebben ons ook niet onveilig gevoeld. Let goed op je spullen en laat het niet onbeheerd achter. 's Nachts deed ik mijn kleine rugtas bij mijn lakenzak in, zo was het onmogelijk om bij mijn spullen te komen. Misschien iets overdreven, but better safe than sorry. 

De grensovergang

Wanneer je uiteindelijk bij de grens bent aangekomen gaat het allemaal vrij snel en gemakkelijk. Je stapt de bus uit en gaat het gebouw van de douane in. Dit gebouw is schoon, nieuw, netjes onderhouden en modern. Een douanebeambte wacht je op voor je in de rij aansluit. In een apparaat wordt je paspoort gescand en daar komt een ingevulde departecard uitgerold, deze hoef je dus niet ingevuld bij je te hebben. Vervolgens ga je daadwerkelijk door de douane en ben je China uit.

Nu stap je weer in de bus en een paar minuten later sta je bij de douane van Laos. Deze is heel anders dan de Chinese douane.  Alle Chinezen en Laotianen hadden hun visum al van te voren geregeld; zij konden er dus vrij snel doorheen. Zelf stonden we best lang te wachten; er was maar één beambte die eerst de anderen hielp. In Laos krijg je geen visa on arrival, hier vraag je je visum aan. Het is gemakkelijk als je een pasfoto bij je hebt, maar heb je er geen, dan is dit geen probleem. Je paspoort wordt dan gekopieerd en deze foto wordt gebruikt. Heb wel genoeg geld op zak want je moet je visum contant en ter plekke betalen. De kosten hiervoor zjin 330RMB. Je kunt in RMB, KIP of US Dollars betalen.  

De reis zelf

Alles bij elkaar ben je ongeveer 24 uur onderweg. Een flinke reis dus! Het deel dat je in China reist is prima; de wegen zijn er goed en de chauffeur rijdt over het algemeen lekker door. Wel wordt er een paar keer gestopt om te eten. De eerste keer was al na een uurtje rijden! Als je vantevoren eet hoef je nu niet weer te eten en dat scheelt je geld en buikpijn. De prijzen zijn te hoog en de kwaliteit is niet geweldig. 

Vaak kun je heet water krijgen waarmee je je eigen noodles kunt maken; een prima oplossing. Er wordt vaak en veel stil gestaan waardoor er heel wat uren voorbij gaan zonder dat je verder komt. Wij stonden 1x ruim 3 uur stil, om onduidelijke redenen.

Ben je de grens gepasseerd, dan merk je meteen dat je in Laos bent. De uitzichten zijn compleet anders, net als de wegen. Hobbels, bobbels, kuilen en bochten. Veel bochten. De kwaliteit van de weg is een stuk minder dan in China.

Aankomst in Luang Prabang

De bus komt iets buiten het centrum van de stad aan. Wanneer je uitstapt wordt je opgewacht door een hele lading tuktuk-chauffeurs die je wel naar het centrum willen brengen. Wij besloten om te lopen. Na een rit van 24 uur was het heerlijk om onze benen even te kunnen strekken. Het was een minuutje of 10/15 lopen. Best te doen, volgens ons.