Monique Zeegers Geschreven door moniquee. Foto door: moniquee

Vrijwilligerswerk doen in Nepal bijvoorbeeld als aanvulling op een wereldreis? Cross Borders heeft diverse projecten. Een persoonlijk verslag van 3 maanden vrijwilligerswerk door Monique 

Informatiebijeenkomsten

In 2006 was ik op zoek naar vrijwilligerswerk, die een toevoeging zou zijn voor mijn wereldreis. Al gauw kwam ik via via terecht bij de stichting Cross Borders die vanuit Nederland vrijwilligers voor 3 of meer maanden naar Nepal stuurt om daar op verschillende plekken vrijwilligerswerk uit te voeren. In Nederland zijn er informatiebijeenkomsten en toen ik uiteindelijk besloot om in oktober 2007 mee te gaan, was er nog een informatiebijeenkomst waarbij je kennis kon maken met de andere mensen die op dezelfde datum begonnen. Ook werd er extra informatie gegeven over het land en de dingen die je kon verwachten in Nepal. En toen was het zover, ik stapte op het vliegtuig op weg naar het verre en onbekende Nepal!

Introductieperiode

De aankomst was overweldigend. Iedereen wilde mij een taxi aansmeren, meenemen naar een goed hotel of honderden andere dingen die je je maar kan bedenken. Maar gelukkig stond daar iemand van de stichting op mij te wachten. Elke vrijwilliger wordt namelijk opgehaald van het vliegveld! Daarna werd ik naar het hotel gebracht waar de eerste paar dagen de kennismaking zou gaan plaatsvinden. Samen met de andere vrijwilligers kreeg ik de volgende dagen les in de Nepalese taal, uitleg over gebruiken en gewoontes en heel veel tips over het leven in een land als Nepal. De eerste dagen waren voor mij erg overweldigend, het was in Nepal zo anders dan Nederland. Na de eerste hectische dagen zijn we met zijn allen een trip gaan maken naar de Tibetaanse grens.

Als onderdeel van het vrijwilligerswerk biedt de stichting drie trips aan gedurende de drie maanden. Tijdens deze trips ga je naar de Tibetaanse grens, Pokhara en Chitwan National Park. De eerste twee trips doe je aan het begin van de periode, die naar Chitwan halverwege de drie maanden. De trips zijn een goede manier om meer van Nepal te zien, de lokale bevolking te ontmoeten en het contact met de andere vrijwilligers te verbeteren. Juist doordat ik samen met een hele groep een totaal andere cultuur en land leerde kennen, voelde ik me op mijn gemak. Na Pokhara was het eindelijk tijd geworden om kennis te maken met het werk wat ik ging doen.

Vrijwilligerswerk/wonen in Nepal

Cross Borders heeft verschillende werkplekken (voor meer informatie zie de website).Het werk wat ik ging uitvoeren was het geven van Engelse les op een basisschool. Het niveau van de Engelse taal is erg laag op dit moment. Om ervoor te kunnen zorgen dat kinderen verder kunnen leren en hun kennis uit kunnen breiden is het erg belangrijk dat hun Engels van een goed niveau is. Samen met een ander meisje ging ik hier aan meewerken in een dorpje vijf uur vanaf Kathmandu. In de praktijk betekende dit drie uur hobbelen in een minibusje of bijna vier uur in de locale bus. Wanneer we er dan eindelijk waren, stonden we alleen nog maar aan het begin van de berg en moesten we nog twee en een half uur omhoog lopen. Gelukkig ging de eerste keer iemand van de stichting mee om ons wegwijs te maken. De familie waarbij we gingen wonen sprak bijna geen Engels. De zoon zijn Engels was goed, dochter had basiskennis en vader en moeder spraken alleen Nepali. Ook op school bleek het niveau van het Engels lager dan verwacht. Er was maar één leraar die een goede kennis had, de rest van de leraren had niet eens de basiskennis.
Het werk bestond vooral uit het verbeteren van de methode. In Nepal wordt er veel gepapegaaid, leraren roepen iets en leerlingen roepen het na. Of er wordt iets op het bord geschreven en leerlingen schrijven het dan meerdere keren over maar hebben geen idee wat ze opschrijven. De eerste week was dan ook erg zwaar. Het was anders dan ik dacht, want ik werd constant aangestaard en niemand begreep wat ik bedoelde. Maar door de steun van mijn huisgenootje en het contact met de contactpersoon van de stichting in Kathmandu hield ik de moed erin en langzamerhand raakte ik er meer aan gewend en begon ik te genieten van mijn werk. Het lesgeven zelf kan iedereen doen met middelbare school Engels en een klein beetje creativiteit. Wat ik en mijn huisgenootje veel deden was galgje (woordkennis), liedjes zingen met gebaren, woorden tekenen zodat de kinderen weten wat iets betekent en nog vele andere kleine activiteiten die hun woordenschat vergroten en aan de leraren lieten zien dat er andere manieren zijn om kinderen iets te leren.
Ook het wonen vergde wat aanpassingen van mijn kant. 's Ochtends kregen we ontbijt en 's avonds diner, maar tussendoor niets. Diner bestaat altijd uit Dahl Bhat (wat ik heerlijk vond gelukkig) en ontbijt was een soort van pannekoekjes. Ook bestaan de wc's uit gaten in de grond, toiletpapier is een luxe en er was geen elektriciteit. 
 
Halverwege de drie maanden was het tijd voor trip drie. Tussendoor waren mijn huisgenootje en ik ook wat weekenden terug geweest naar Kathmandu om te genieten van westers eten, elektriciteit en het contact met andere westerse mensen. Hoeveel we ook genoten van het wonen op een berg tussen de Nepalese bevolking, we hadden ook echt behoefte aan alle luxe die we gewend waren.


 
Overige informatie

Toen ik besloot aan dit project mee te werken kreeg ik vaak de vraag of ik ervoor moest betalen en zo ja waarom. Er wordt inderdaad een bijdrage van €900 gevraagd. Dit geld wordt gebruikt voor:

  • Afhalen van het vliegveld
  • Welkomst - overlevingspakket
  • Vrijwilligerskortingpasje 10 daagse introductie met Nepalese taalles om sociaal te kunnen functioneren
  • Drie avontuurlijke trips, te weten;
    4 daagse trip Chitwan National Park, Olifant rijden in de jungle en entree park is inclusief
    3 daags trip naar de Tibetaanse grens, met bezoek aan authentiek Nepalees bergdorp
    4 daagse trip naar Pokhara, sightseeing, wandeltrip door voorgebergte, bezoek Café Amsterdam, eerste drankje is op onze kosten
  • Alle interne reiskosten die betrekking hebben op je werk of op de avontuurlijke trips
  • Plaatsing op een geweldige werkplek, waar je effectief 11 weken werkt met daarbij back-up van ons
  • Voor alle vrijwilligers zijn 3 maanden accommodatie in de prijs inbegrepen
  • Voor de vrijwilligers buiten Kathmandu zijn de maaltijden in Nepalese stijl inbegrepen in de prijs
  • Alle support die je nodig hebt tijdens je verblijf
  • Alle benodigde informatie wat betreft een trekking in de bergen, een reis naar Tibet en Lhasa, maar ook info voor op reis naar India of Thailand
  • Contact met het thuisfront indien gewenst
  • Een getuigschrift van jouw bijdrage in Nepal, een absolute pré bij je toekomstige sollicitaties
  • Een leuk afscheidscadeau bij vertrek

Voor mij is elke cent het waard geweest. Ik had geen enkele ervaring met reizen of wonen in een ander land en de begeleiding was hier geweldig. De hulp en het contact met de andere vrijwilligers hebben er voor gezorgd dat ik op een leuke manier kennis kon maken met een totaal ander land en cultuur. Tijdens het werk maak je maar hele kleine stapjes, maar samen met alle andere vrijwilligers wordt er een sterke basis gelegd waardoor steeds meer kinderen de mogelijkheden krijgen om hun toekomst te verbeteren. In 2010 ben ik terug geweest naar Nepal en de veranderingen in twee jaar zijn enorm. Dit was erg goed om te zien en heeft er voor gezorgd dat ik nog steeds contact heb met de stichting Cross Borders.

Redenen waarom ik Cross Borders zou aanraden zijn:

  • de goede begeleiding
  • het contact met andere vrijwilligers, waardoor je niet alleen een unieke werkervaring hebt maar ook een bijzonder leuke tijd
  • het land steelt je hart. Het is zo mooi, anders dan Nederland en de mensen zijn ongelofelijk vriendelijk. De confrontatie met armoede is moeilijk, maar ook hierin draag je positief mee door je in te zetten voor de groei van het land.
  • Pokhara en Kathmandu hebben beide toeristengedeeltes in hun stad, waar je kan genieten van westers eten, internet en alle andere luxe die je gewend bent vanuit Nederland.