Erik van Erp Geschreven door Erik van Erp. Foto door: Erik

Het is erg gemakkelijk om in Turkije een auto te huren. Er zijn verschillende opties, namelijk een auto huren bij een van de gerenommeerde bedrijven zoals Hertz, Europcar, Avis of een van de vele anderen, of een auto huren bij een lokale autoverhuurder.

Verhuur bedrijven in Turkije

Je auto huren bij een lokale verhuurder in Turkije zal veelal een paar honderd euro goedkoper zijn dan huren via een gerenommeerd bedrijf. Waar hem dit verschil precies in zit, weten we niet, maar met name het merk en de wat duurdere auto’s kunnen e.e.a. verklaren. Huur je bijvoorbeeld bij Hertz, dan rijd je in een Audi, Volkswagen, Peugeot of BMW. Huur je bij een van de lokale aanbieders, dan rijd je in een Skoda, Dacia of Fiat. Bijna alle huurauto’s in Turkije zijn wit, dus de kans is groot dat ook jouw huurauto deze kleur heeft en een kleurtje kiezen zit er meestal niet in. Daardoor kan het soms wat lastig zijn om je auto terug te vinden op toeristische hotspots. De auto's die je van de lokale aanbieders meekrijgt, zijn vaak even ruim en groot als die van de gerenommeerde bedrijven.

Los van het automerk en de naam krijg je bij de grotere aanbieders ook vaak wat meer informatie. Bij de lokale aanbieders krijg je de auto aangeboden, teken je een papiertje en de auto is voor de overeengekomen huurperiode van jou.
De service is bij de lokale aanbieders in ieder geval niet minder goed. Tijdens onze rondreis door Turkije was een telefoontje van het hotel al voldoende om de auto naar het hotel te laten brengen. Daardoor hoefden we de auto niet zelf op te halen op een vaak wat lastig te vinden plek. Informatie in de auto is bij lokale aanbieders vrijwel alleen in het Turks aanwezig. Met wat hulp van de Turken kun je meestal wel uitvogelen wat er mis is, mocht je het boekje nodig hebben. Indien je liever hebt dat men de werking van de auto aan je uitlegt, zodat je dat niet zelf hoeft uit te zoeken, dan geeft een lokale partij misschien minder rust en zekerheid.

Wanneer je een auto huurt, is het goed om na te gaan welke schade verzekerd is en welke niet. Bij voorkeur heb je alles afgedekt, met uitzondering van banden en ramen. Dit maakt het namelijk erg duur. Steenslag en andere kleine beschadigingen aan de auto loop je vrij snel op. Daarom kan het nuttig zijn om dit af te kopen. Lokale verhuurbedrijven leken bij het inleveren van de auto niet echt geïnteresseerd in kleine schade. Wanneer je de auto weer inlevert, zorg dan wel dat je een ondertekend formulier krijgt waarop duidelijk staat aangegeven dat de auto in orde is.
Huur je een auto bij een lokale aanbieder, bijvoorbeeld voor 3 weken in het laagseizoen met een ander inleverpunt, dan betaal je ongeveer €390.  Bij een van de gerenommeerde bedrijven zou de prijs hiervan rond de €600 liggen.

Verkeersregels in Turkije

Rijden in Turkije is zeer goed te doen. Enige rijervaring komt wel van pas, aangezien je soms in drukke steden terecht kunt komen, je regelmatig helling moet trekken en je op slingerende bergwegen rijdt met flinke hellingen en afdalingen (5-10%). Los daarvan is het rijden goed te doen. Verder zal het verkeer in de zomer wat drukker en chaotischer zijn dan in het laagseizoen, wanneer er bijna niemand op de weg te vinden is. Wanneer je even van het uitzicht wilt genieten, doe dit dan niet tijdens het rijden, maar stop even om ergens een kijkje te nemen. Er steken regelmatig plotseling mensen en dieren de weg over op de meest vreemde plekken. Ook komt het vaak voor dat mensen zomaar gaan keren op de weg of dat iemand z'n auto vlak na een scherpe bocht heeft geparkeerd. Verder is het wegdek niet overal even goed en kom je langs de kust vaak hele scherpe haarspeldbochten tegen. Laat je hierdoor zeker niet afschrikken, maar neem ons advies ter harte en stop af en toe gewoon even. Er zijn namelijk genoeg uitzichtpunten en zo blijf je tijdens het rijden gefocust op de weg.

De verkeersregels in Turkije zijn grotendeels hetzelfde als in Nederland. Het grootste verschil is dat niemand zich in Turkije aan de regels lijkt te houden. Zo wordt er links én rechts ingehaald, schieten scooters je soms aan alle kanten voorbij en worden ook verdrijvingsvlakken intensief gebruikt, bijvoorbeeld bij het wachten voor een stoplicht of gewoon om in te halen.

Verder draait het rijden in Turkije vooral om het geven en nemen van voorrang en contact maken met de andere bestuurders. Zodra je erin meegaat, gaat alles eigenlijk vanzelf. Stoplichten hebben een timer die aangeeft wanneer ze op rood of op groen zullen springen, wat erg handig is.

Je mag niet overal parkeren. Vraag daarom even na bij de mensen op straat of je ergens je auto neer mag zetten. Op de standaard “otopark” (parkeerplaats) kun je altijd je auto parkeren als er plek is. Soms moet je betalen, maar meestal is het gratis.

Tanken gaat ook wat anders dan in Nederland. Wanneer je de auto bij de pomp hebt staan, zal iemand je auto voltanken. Vervolgens krijg een ticket waarmee je naar de kassa moet om te betalen. Als je hebt afgerekend, geef je dit ticket weer terug aan de pompbediende. Wanneer de pompbediende ook de kassière is, wordt het ticketsysteem meestal niet gebruikt. De pompbediende vraagt hoeveel je wilt tanken, wat in de meeste gevallen “full” zal zijn.  Als je met een klein budget reist, geef dan ook aan welke brandstof je wilt. Wanneer je niets zegt, krijg je standaard de premium brandstof, die net even wat duurder is. Tankstations zijn er in overvloed. Bijna op het belachelijke af. Met name in de dorpjes waar je doorheen rijdt, kunnen soms in een straat van 10 km wel drie pompstations zitten. De prijzen van brandstof zijn vrijwel overal gelijk, behalve in Cappadocië. Daar liggen de prijzen iets hoger. De verschillen bedragen meestal echter maar enkele lira centen.

Regelmatig zie je onderweg controles van de politie of de gendarmerie. Auto’s mogen in de meeste gevallen gewoon doorrijden, maar busjes en vrachtwagens worden meestal gecontroleerd. Toch kun je ook als toerist gecontroleerd worden. Je moet dan je Nederlandse rijbewijs laten zien én de autopapieren. In een huurauto vind je deze in het dashboardkastje of aan de achterkant van de zonneschermen. Ook wordt er op een aantal plaatsen langs de kust met laserguns flink op snelheid gecontroleerd. Soms seinen tegenliggers met hun lichten als ze een controle hebben zien staan, waardoor jij de juiste snelheid kunt gaan rijden.

Het is erg lastig om je goed aan de snelheid te houden. De wegen zijn ruim en breed en je kunt gemakkelijk doorrijden. Op een grote weg (zoals weg 400 die langs de hele kust loopt) is de maximumsnelheid 90 km per uur. Wanneer je een dorpje voorbij- of binnenrijdt, mag je vlak voor het plaatsje 70 km per uur en binnen de bebouwde kom 50 km per uur. Met name hier is het lastig om je aan de snelheid te houden, omdat soms slecht te zien is of je nu wel of niet binnen de bebouwde kom rijdt. De beste tip die we je daarom kunnen geven, is om zoveel mogelijk met het verkeer mee te rijden. Wanneer er geen ander verkeer is, kun je je snelheid het beste aanpassen aan de situatie. Je snelheid zal dan ergens tussen de 50 en de 90 km per uur liggen.

Wanneer je op steile bergpaadjes rijdt, willen snellere auto’s vaak inhalen. De Turken zelf geven veel ruimte aan de vaak snellere huurauto's door uiterst rechts te gaan rijden. Dit is in de meeste gevallen ergens op de vluchtstrook. Wil je dus een “heer in het verkeer” zijn, doe dan hetzelfde als je ziet dat er een snellere auto achter je rijdt.

Voor zebrapaden wordt niet (altijd) gestopt. In de stad rijdt men vooral met de claxon. Zodra je stilstaat en je moet volgens de auto’s achter je doorrijden, dan geven ze dit aan door te claxonneren. Vind je dat jouw voorligger traag is, dan weet je dus hoe je een signaal kunt afgeven. Nuttig is het verder niet.

Afstanden in Turkije lijken erg klein. Toch kun je over 50 kilometer ruim een uur doen. Dit komt omdat het op veel wegen niet mogelijk is om hard te rijden. Een gemiddelde snelheid van 60 of 70 kilometer per uur is netjes. Op sommige stukken haal je dit echter niet. Houd hier dus rekening mee bij het plannen van je reis, zodat je voldoende tijd inrekent voor de afstanden.

GPS navigatie in Turkije

Het is erg handig om in Turkije GPS navigatie te hebben. Hoewel je meestal prima zonder kunt, omdat alles goed staat aangegeven, is het handig om te zien hoe lang je over een bepaald stuk zal doen. Ook geeft de GPS in sommige situaties al sneller aan hoe je moet voorsorteren of dat er een bepaalde situatie aankomt. Helaas werkt Google maps in Turkije niet offline, maar er zijn alternatieven die dat wel doen, zoals Here van Nokia of OsmAnd. Wanneer je van tevoren de route bij maps downloadt, werkt het wel offline, maar je kunt niet tussentijds je route aanpassen om meerdere bestemmingen op te geven.

Het kan erg handig zijn om een USB-oplader mee te nemen die in de aanstekerhouder van de auto past. Zo kun je jouw telefoon als navigatie gebruiken en ondertussen opladen. Gebruik van internet via een lokale simkaart is in Turkije erg lastig. Je kunt namelijk alleen gebruik maken van internet via het telefoonnetwerk als je een lokale simkaart registreert. Als Nederlander is dat helaas niet mogelijk. Roaming kan natuurlijk wel, maar dat is erg duur. 

Je hebt niet per se een internationaal rijbewijs nodig voor Turkije. Je normale Nederlandse rijbewijs volstaat.