Patrick Schouten Geschreven door 1patrick8. Foto door: 1patrick8

De Mount Everest is vrijwel de bekendste berg ter wereld. Het wordt ook wel het Dak van de wereld genoemd. Vele avonturiers en waaghalzen hebben geprobeerd om deze kanjer te beklimmen. Slechts enkelen hebben dan ook daadwerkelijk de top (8848 m) behaald. Helaas overlijden er mensen onderweg naar de top, maar ook naar de Base Camp is dit wel eens het geval geweest. Mount Everest lig in het gebied Sagarmatha National Park. 

Voorbereiding en benodigdheden voor de trekking

Als je voor de Mount Everest Base Camp gaat, zul je nog wat inkopen moeten doen. Misschien heb je al de spullen van een vorige trekking. Toch voor de volledigheid hier een lijst.

  • Goede wandel/berg schoenen: Het beste kun je deze al in Nederland kopen en inlopen.
  • Goede en comfortabele backpack: Dit klinkt logisch maar je loopt lange dagen. Ook een back pack kan gaan irriteren.
  • Slaapzak: Neem een dure uit Nederland, die in Nepal zijn 99% namaak en niet warm genoeg.
  • Thermo kleding
  • Goede wandelsokken: Naadloos, naast twee paar gewone en twee paar dikke sokken voor in de sneeuwgrens.
  • Loopstokken:Dit is zeer goed bevallen, omdat je soms best stijl klimt en zo extra grip hebt.
  • Thermosfles: Dit om onderweg het lokale water te drinken, water wordt steeds duurder als je hoger komt.
  • Chloor druppels/pillen: Dit is nodig om het lokale water te zuiveren.
  • Handschoenen
  • Hoofdzaklamp
  • Afritsbroeken: Als je begint kan het nog best warm zijn maar naarmate je hoger komt, wordt het kouder.
  • Muts/sjaal
  • Microvezel handdoek: Dit zijn sneldrogende doeken, dun en licht. Te koop bij Xenos € 6,99.
  • Hoogteziekte pillen: Deze kun je via je huisarts krijgen of gewoon in Nepal kopen.
  • Landkaart van je trekking: Dit is overal te koop in Nepal, zelfs onderweg tijdens je trekking.
  • Lonely Planet: voor info, hostels, juiste/mooiste route etc.
  • Camera
  • Toilet artikelen: Zo min mogelijk, halve tube tandpasta, geen deo, blokje zeep, en verdeel het.

Verder is het verstandig om iets van Mars/Snickers te kopen om kosten te sparen. Net als theezakjes en iets van pinda’s.

Ook is het goed om van te voren  na te denken of je een Porter en/of een Guide neemt. Een porter is iemand die jou spullen draagt. Een guide is iemand die jou de weg wijst en wat vertelt over het gebied. Ik heb het niet gedaan, ik ben samen met iemand die ik tegen kwam gegaan en alles zelf gedragen en de weg gevonden. Het vinden van de weg is best te doen. Een Porter kost al snel $20,- per dag en een Guide $50,- per dag. Dus als je een budget backpacker bent is dat heel duur.

Als jij je backpack gaat inpakken, neem echt alleen het hoog nodige mee. Laat je telefoon thuis want er is bijna geen Wifi en het is extra gewicht. Denk bijvoorbeeld ook aan de hoeveelheid handdoeken. Douchen is enorm duur. Ik heb 2 keer gedouched omdat het duur was en lauw water.

Plan voor je vertrek hoelang je er over wilt doen, waar je gaat stoppen en wanneer je rust dagen zijn. Je rustdagen zijn echt belangrijk in verband met het acclimatiseren qua hoogte. In de Lonely Planet staat een goede planning. Met deze planning ben je +- 16 dagen onderweg. Om deze trekking  in +- 16 dagen te doen moet je naar Lukla. Lukla is het begin punt en het eindpunt waar je weer naar terugkeert. Hiervoor moet je een ticket boeken. Dit kan bij willekeurige reisbureau. Een ticket kost rond de $165,- voor een enkele vlucht. Je bent dus $330,- kwijt om er alleen al te komen. Als je naar Lukla vliegt moet je ook belasting betalen, dit is $2,-.

Verder moet je voldoende contant geld meenemen. Ze zeggen dat 2000 Nepalese Roepies per dag voldoende is ($20,-/€15,-) Maar bezuinig niet op het eten en water, je hebt het enorm hard nodig.

Veel water (4 Liter per dag) helpt tegen hoogteziekte, LET OP! Het betekent niet als je veel water drinkt dat je er geen last van kan krijgen.

 

Wat is hoogteziekte?

Hoogteziekte is simpelweg gezien het te weinig zuurstof dat je krijgt in je lichaam. Hoe hoger je komt hoe minder zuurstof er in de lucht zit. Terwijl je klimt merkt je lichaam dat en gaat extra rode bloedlichaampjes aanmaken. Dit om het zuurstof dat zij krijgt sneller naar je spieren komt, de hoogteziekte pillen helpen hier mee. Maar ook met hoogteziekte pillen kun je ziek worden.

Ze adviseren om maximaal 600 m. per dag te klimmen en een aantal rustdagen te nemen om je lichaam te laten wennen aan de hoogte en het zuurstofgehalte.

Hoogteziekte kun je vanaf 2500 meter al krijgen. De symptomen zijn: hoofdpijn, duizelig, geen eetlust, rusteloos slapen, zware hoofdpijn,het ophoesten van bloed. Bij de laatste 2 moet je echt een arts of hosteleigenaar raadplegen want dan ben je eigenlijk al te ver en MOET je naar het ziekenhuis!

De klim

Hier volgt een beschrijving van onze trektocht.

Dag 1 (Kathmandu/Lukla)

Na een uurtje vliegen van Kathmandu kom je aan in Lukla. Snel je backpack pakken, wat eten en beslissen of je al naar het eerst volgende dorpje loopt. Je vliegt vaak in de ochtend, mits het goed weer is. Indien je vlucht wordt geannuleerd door slecht weer, vlieg je de volgende dag, waarschijnlijk in de middag.Wij hebben een hostel gevonden en hier de nacht door gebracht.

Dag 2 (Lukla/Namche)

Rond 7 uur opgestaan, tas inpakken met meteen een uurtje gaan lopen. Bij het eerste dorpje ontbeten en gekookt water in onze thermoflessen gedaan om later op te drinken. Rond het middag uur kwamen we aan in Tuc Tuc. Een klein dorpje waar 15 huisjes staan en waar iedereen je roept om bij hen te komen eten. Uiteindelijk een mevrouwtje gevonden die een rustig zitje had in de zon. Heerlijk. Na een half uurtje lunchen richting Namche. Mij God, zijn we er nog niet dacht ik?! Toen ik dat dacht kwamen we (rond 15:00) een guide tegen die ons adviseerde om terug te gaan naar het laatste dorpje want naar Namche was het nog 3 uur lopen. Nee, wij gaan vandaag naar Namche.

Om 17:30  kwamen we doodmoe aan, het eerste en beste guesthouse gingen we in. Een porters hotel bleek het te zijn, 1 kamertje met twee bedjes was voor ons. Op de tochtende koude gang lag een matras van bijna 4 meter waar de porters op zouden slapen.

De menu kaart bestond uit noodles of Dal Bath, we kozen voor het laatste. Wauw, dit wacht echt zo lekker niet alleen omdat we moe en enorme trek hadden maar ook de smaak was super. Om 19:30 gingen we naar bed. De porters stonden versteld dat we van Lukla kwamen, het was eigenlijk te ver om in 1 dag te doen.

Dag 3 (Namche/Tesing)

Goed geslapen deze nacht. We hebben uitgeslapen omdat we gister zo’n lange dag hadden gelopen. Vandaag zouden we tot de rivier lopen die onder aan de berg ligt waar Tendoche boven op is. Na 3 uur lopen hadden we het gezien en stopte halverwege naar beneden/de rivier. Hier heerlijk (half warm) gedoucht voor een prijs van 400 NR. ($4,-)  Na het eten zijn we om 19:15 naar bed gegaan, door de frisse lucht en al dat lopen word je rozig.

Dag 4 (Tesing/Debuche)

Deze nacht heb ik heel slecht geslapen. Om het uur was ik wakker, klaar wakker. Dit komt al door de hoogte. We zijn onze reis voort gaan zetten, de klim naar Tendoche wat boven op een berg ligt. Terwijl we klommen kreeg ik steeds meer last van mijn hoofd. Na 3 uur klimmen waren we eindelijk boven en in dorpje Tendoche. Een dorpje met adembenemende uitzichten. Hier hebben we wat gegeten en veel water gedronken en ik een aspirine. Een uurtje op adem komen en uiteindelijk nog 1 uurtje gelopen, gelukkig ging dat omlaag. In Debuche zijn we gestopt en hebben we een bed opgezocht. Wat kan een simpel bed en een slaapzak dan heerlijk zijn.

In de avond werd mijn hoofdpijn erger. Ik moest overgeven. De eigenaar maakte zich ernstige zorgen om mij want dit zijn symptomen van hoogte ziekte. Ik heb zo nu en dan last van migraine. Dit voelde precies zo. De volgende dag was het over en was ik zo fit als een hoentje. We hebben toch maar een rustdagje in gelast om eventuele ziekte uit te sluiten en te acclimatiseren.

Dag 5 (rust dag)

Dag 6 (Deboche/Pheriche)

Deze nacht goed geslapen. Ik had nergens last van. Om 8 uur na het ontbijt gingen we aan de wandel. Tjonge wat een kou in de ochtend; het had gevroren. Na 4,5 uur gelopen te hebben met 1 kleine thee pauze wilden we lunchen. Dit was tevens meteen onze eind bestemming van dag 6, Pheriche. Geslapen in Snow Lodge, hele fijne matrassen. Ook vandaag weer vroeg naar bed.

Dag 7 (Pheriche/Lobuche)

Slecht geslapen, heel onrustig en steeds wakker. Ook was het heel koud, met een slaapzak, 2 dekens en een pyjama aan. Rond 9:00 zijn we gaan lopen. Dit omdat de zo'n dan net over de bergen komt en het niet zo heel koud is dan. Na een best zware dag met veel klimmen (trappen en steile stukken) kwamen we eindelijk in Lobuche aan. Net als bij alle andere plaatsen waar we overnachten hadden we niets van te voren geboekt/gereserveerd, dus even zoeken naar een plaatsje om te slapen.

Gevonden, naast ons waren er nog stel uit Spanje en 5 Israëliërs. In de avond was het heel koud. Iedereen ging om het Hot Pot zitten om warm te blijven. Om 20:00 naar bed. Morgen komen we aan in Gorak Shep, laatste dorpje van deze trip.

Dag 8 (Lobuche/Gorak Shep)

Met thermo kleding, pyjama, 2 dekens en een slaapzak was het nog steeds koud in ons kamertje. De muren waren van steen, afgetimmerd met hout. Mijn thermofles die onder mijn bed stond en nog half vol zat, was helemaal van ijs. Ook weer slecht geslapen, twee keer enorm geschrokken omdat ik wakker werd en naar adem snakte. Dat is heel eng om mee te maken. Omdat je lichaam langzamer gaat ademen en er weinig zuurstof in de lucht zit (52% zuurstof) kom je soms op een punt dat je lucht bij moet happen.

Weer om 9:00, na het ontbijt, zijn we gaan lopen. Dit keer aan 1 stuk door tot 13:15. Ook dit was weer zwaar, lastige paden en soms best klimmen. In Gorak Shep was het heel mooi, windstil en hele goede Lodges. De geisoleerde gebouwen en flinke hot pots waren een verademing.
Helaas vlogen hier de gehele dag helikopters af en aan om mensen met hoogte ziekte te evacueren naar Lukla of soms naar Kathmandu.  Lekker eten en weer op tijd naar bed.

Dag 9 (Gorak Shep/Everest Base Camp/Gorak Shep/Kalla Pattar/Gorak shep)

Omdat we het liefst met zo min mogelijk mensen op de Base Camp waren zijn we vroeg vertrokken, rond half 8. Na 2,5 uur lopen waren we dan eindelijk daar. Met nog 2 andere stellen konden we om en om foto’s maken, we hielpen elkaar en we konden daar onze boodschap achterlaten.
Ik heb even een momentje voor mezelf genomen om er bewust van te worden waar ik sta, waarvoor ik het gedaan heb en hoeveel mensen het geprobeerd hebben om hier en naar de top te komen en die het misschien niet allemaal hebben gehaald.. Brr, kippenvel.

Even een Mars eten voor wat power en toen zijn we weer terug naar Gorak Sep gelopen. Terug heb ik Dal Bath gegeten, 3 borden want ze vullen steeds aan als je meer wilt. Snel een powernap genomen en rond 15:00 uur ben ik de Kalla Pattar gaan beklimmen. Dit is een berg naast Gorak Shep. Deze berg ligt weer hoger dan Base Camp (BC is +- 5100/ Kalla Pattar +- 5300). Om 16:45 was ik boven op de top, de zon ging bijna onder. Vanuit hier kun je de top van de Mount Everest heel goed zien. Ook verandert de top met zonsondergang van gewoon wit naar geel, oranje, roze en paars. Heel mooi om te zien! Wauw.

Snel terug want als de zon onder is, is het ook vrij snel donker/ echt donker.

Dag 10 (Gorak Shep/Pheriche)

Helaas ook deze nacht slecht geslapen door de rusteloosheid/slapeloosheid. Om 8:00 gingen we weer op de weg terug. In Lobuche een thee pauze met een Snickers om weer energie op te doen. In Dughla hebben we gelunched en zijn we door gelopen tot Periche. We hebben dezelfde lodge weer genomen en hier voor de tweede keer gedoucht. Het was zalig, niet heel warm en goedkoop ( 800 NR p.p.) maar echt zalig! Weer op tijd naar bed en hopen op een goede nacht rust.

Dag 11 (Pheriche/Tendoche)

Ik heb de hoop opgegeven om op deze hoogte nog goed te kunnen slapen. Het was weer slecht, mijn metgezel  had nergens last van en sliep altijd goed.

Om half 9 gingen we weer van start. Dit is vrijwel allemaal berg afwaarts dus het tempo zat er goed in. Thee/Mars pauze in Sombro, mooi dorpje waar we door iedereen verwelkomt waren om bij hun te komen zitten. Om 13 uur kwamen we aan in Deboche. Hier hebben we iets lokaals gegeten. Gekookte aardappelen, busje zout en Jak kaas. De aardappelen moesten we nog afpellen, beetje zout er op doen en happen, met een stukje kaas. Het was verrassend lekker, vooral de kaas. De Jak kaas smaakte beetje naar belegen kaas.

Met veel moeite uit het zonnetje op weg naar Tendoche, dit duurde zo’n 2 uur. Boven op de berg bij de bakker een “Black Forest” gegeten, dit is een taart wat echt super lekker is. Een echte aanrader.

Dag 12 (Tendoche/Namche)

Soms heeft slecht slapen ook wel eens voordelen. Rond 2:00 ging ik mijn bed uit om te plassen, de wc was buiten in een apart hokje. Het was heel helder en de bergen rondom waren mooi verlicht, met mijn Nikon D3100 paar hele mooie kiekjes kunnen nemen.

De volgende morgen rond 9 uur zijn we weer van start gegaan, een flinke afdaling en vervolgens weer 1,5 uur klimmen. Na die klim was het vrij vlak en liepen we langs de bergpaden.

Tegen 12:30 kwamen we aan in Namche. Snel een hotel gezocht en even een powernap. Tegenover ons hotel was een reisbureau. We hadden gehoord dat je soms kans hebt om een vlucht eerder te nemen als je sneller bent, even navragen dus. Het kon, maar dan moet je op het vliegveld zijn en het liefst voor de middag qua indelen. De middag lekker in de zon gezeten en na het eten weer vroeg naar bed.

Dag 13 (Namche/Phakding)

Best ok geslapen, het was namelijk heel warm dus niet in de slaapzak maar gewoon onder een dekentje. Om half negen gingen we weer op pad, maar helaas vond mijn reisgenote mij er na 1,5 uur  heel grauw uitzien. Ik voelde me ook echt niet fit, stond te trillen op mijn benen en was licht in mijn hoofd.Dan maar even rusten en een zout soepje en een omelet genomen om wat power te krijgen. Het duurde nog 5 uur tot we in Phakding waren, ik trok het echt niet meer.

In Phakding zijn we het eerste redelijk uitziende hotel binnen gegaan en ben ik gaan slapen tot het avond eten, toe meteen weer mn bedje in. Ik was op.

Dag 14 (phakding/Lukla)

Om half zes werd ik wakker, kon niet meer slapen dus maar naar het plafond staren tot we gingen ontbijten. Ook vandaag weer rond 9 uur gaan lopen. Na 2,5 uur kon ik bijna niet meer op m’n voeten staan, even een Mars eten en een flesje sinas gedronken om wat suikers binnen te krijgen. Het was nog 2 uur naar Lukla en we wilden graag terug naar Khatmandu. De weg van onze ingelaste rustpunt tot Lukla leek het wel dat er alleen maar trappen waren die steeds steiler werden voor mij. We kwamen na 2 uur aan in Lukla en meteen doorgelopen naar het vliegveld. Daar konden we, na één uur wachten, met de laatste vlucht terug naar Kathmandu. Anders moesten we nog 2 dagen in Lukla blijven. In de wachtruimte werd het mij teveel en ik begon te zweten, misselijk en uiteindelijk viel ik flauw. Toen ik mijn ogen open deed zat er een Indiase man naast me om mijn bloeddruk te meten, hij was dokter en had dit al heel vaak meegemaakt hier. Mensen gaan tot het gaatje en hier gaat het mis! Ik was compleet uitgeput en was op.

Van 14:00 tot 16:30 heb ik op de grond liggen slapen tot het vliegtuig kwam, ook in het vliegtuig kon ik amper van het mooie uitzicht genieten.

De trekking Mount Everest is geen gemakkelijke tocht en enorm zwaar. Vooral als je alles zelf draagt en niet goed genoeg eet. Maar de ervaring, het uitzicht, de landschappen en het momentje voor jezelf op het daadwerkelijke Mount Everest Base Camp is onbeschrijfelijk.