Anita Pieters Geschreven door anipie. Foto door: anipie

In Ethiopië betaalt men met birr. Hoe je aan deze briefjes kunt komen en hoeveel geld je mee moet nemen op je reis naar Ethiopië, lees je hier. Ook is er aandacht voor gebruiken en andere aspecten van geldzaken die je als reiziger mogelijk tegenkomt.

Birr

De birr is de Ethiopische munteenheid. Voor 1 US dollar ontvang je 16 birr en 1 euro kun je inwisselen voor 22 birr. Dus honderd birr staat min of meer gelijk aan een euro of 6 of een dollar of 8. Er zijn biljetten in omloop van 100, 50, 10, 5 en 1 birr en wat muntgeld.

Op zoek naar cash

Pinautomaten zijn buiten de hoofdstad Addis Abeba niet bijzonder veelvoorkomend. Gonder en Bahir Dar hebben een pinautomaat, maar enkele andere populaire reisbestemmingen, zoals Lalibella, hebben er geen. Op zoek naar een bank met pinmogelijkheden? Vraag  rond naar de Dashen Bank. Met je pinpas, creditcard of traveller cheque kun je meestal gewoon cash halen in de bank en banken zijn er voldoende. De wisselkoersen zijn redelijk. De wisseltijden variëren. De grootste kans om vlot je geld te bemachtigen heb je bij een bankketen zoals de Commercial Bank of Ethiopia. Cash is de meest waardevolle vorm van geld bij je dragen, aangezien horeca en touroperators nauwelijks gebruik maken van betalingen met pinpas of creditcard.

Hoeveel kost reizen in Ethiopië?

Vaste uitgaven, zoals hotels en eten & drinken, zijn spotgoedkoop. Zes cent voor koffie of thee, vijftig cent voor een frisje of biertje, twee euro voor een hoofdmaaltijd en 6-12 euro voor een hotelovernachting betalen moet geen enkel probleem opleveren. In de toeristische hotspots zijn duurdere hotels en lodges die hun prijzen in dollar aangeven. Zij rekenen over het algemeen zo’n 20-50 dollar voor een kamer, rond de 450 birr. Aan de andere kant, hoe meer je van de gebaande paden reist, hoe goedkoper alles wordt.

Hoe je verplaatst en of je tours gaat doen, bepalen in grote mate hoeveel geld je nodig hebt. Reis je basic, dan ga je met de bus en die kost je alleen maar een hoop tijd en een paar euro. Voor 20 euro per dag kom je een eind met slapen, eten en toeristische sites per bus bezoeken. Ga je trips maken (naar de stammen in Omo, natuurparken of de Danakil Depressie bijvoorbeeld), dan huur je over het algemeen een 4x4 of minibus met chauffeur om op je bestemming te komen. Veel sneller en comfortabeler dan met het openbaar vervoer en ongeveer 60 euro per dag, te verdelen onder het aantal passagiers. Als ik er vanuit ga dat deze reizigers ook de wat duurdere hotels bezoeken, vermoed ik dat de uitgaven per persoon per dag rond de 50-80 euro liggen. Binnenlandse vluchten zijn een uitstekende manier om te verplaatsen en kosten tussen de 40 en 80 euro.

Om samen te vatten hoeveel reizen in Ethiopië kost: hoe meer je wilt zien in hoe minder tijd, hoe hoger de kosten.

Gebruiken en ethiek met betrekking tot geldzaken

Omdat in andere landen vaak heel anders wordt omgegaan met geldzaken dan in Nederland, volgen hier een aantal tips over financiële gewoonten in Ethiopië die de reiziger mogelijk tegenkomt en zal bevreemden:

  • Faranji-prijzen. Hotels, winkeliers en soms ook restaurants hanteren regelmatig hogere prijzen voor buitenlanders dan voor Ethiopiërs. Meestal is dit niet onderhandelbaar, maar als je bijvoorbeeld een aantal nachten in hetzelfde hotel verblijft, zou je een poging kunnen wagen om tot een korting te komen. Anders zit er weinig anders op dan een goedkopere optie te zoeken of het gewoon te accepteren en je er verder niet druk over te maken.
  • Afdingen. Taxi’s en andere vervoermiddelen op contract: doen. Markten en winkels: proberen, je merkt vanzelf of het mogelijk is of niet. Ethiopiërs zijn soms zo trots dat ze liever niets verkopen dan een toerist dezelfde prijs als een local te geven. Over het algemeen werkt het beter om je charme en humor te gebruiken dan de ander voor oneerlijke oplichter uit te maken, dus denk aan de manier waarop je onderhandelt.
  • Fooi geven. Sommige bars en restaurants voegen op hun rekening 15 procent belasting en 10 procent service charge toe. De vraag is of dat geld inderdaad naar de serveerders gaat. Ethiopiërs zelf geven nauwelijks fooien, maar ik vind het wel netjes. Al moet je het niet overdrijven natuurlijk. Als je bedenkt dat degene die jou bedient 700 birr per maand verdient, lijkt 50 birr (3 euro) fooi wat aan de hoge kant.
  • ‘Gimme money’- verzoeken. Daar kan ik kort over zijn: kinderen die dit tegen je zeggen dienen niet beloond te worden. Ook wel zo fijn voor de reizigers die het land na jou bezoeken. Als we allemaal weigeren gaat het misschien op een dag voorbij.
  • Bedelaars en sponsorschappen. Eén birr voor een bedelaar is echt genoeg. Het beste is om hen te geven die oud of gehandicapt zijn en niet de opdringerige bedelaars. Het sponsoren van een individueel schoolgaand kind heeft niet mijn voorkeur, maar als je het doet, realiseer je dan dat publieke scholen in Ethiopië gratis zijn, maar vragen om een ‘vrijwillige’ bijdrage en boeken, uniform en vervoer heel goedkoop.