bolletjeom Geschreven door bolletjeom. Foto door: bolletjeom

De Galápagos Eilanden worden wel gezien als 's werelds grootste natuurlijke schatkist. De unieke diversiteit aan planten en dieren maken dit gebied tot een droombestemming voor natuurliefhebbers.

De door woeste winden en zeestromingen bezochte eilanden liggen zo afgelegen, dat er geen belangrijke inheemse vleeseters voorkomen. Hierdoor vertonen de lokale dieren geen angst en kun je ze tot heel dichtbij benaderen.

Toen de negentiende eeuwse bioloog Charles Darwin op deze eilanden pinguïns tegenkwam, ontwikkelde hij de grondslag voor zijn evolutietheorie. Deze beesten hadden zich namelijk zo goed aangepast aan hun omgeving, dat ze zelfs overleefden in de hitte rond de evenaar. 

De Galápagos eilanden bestaan uit dertien grote en meer dan veertig kleine eilanden. Deze verspreide groep eilanden behoort tot Ecuador, maar liggen op ongeveer 1000 km van Ecuador.

Sinds 1959 zijn de eilanden een Nationaal Park. Je vindt er dieren als zeeschildpadden, leguanen, rode en zwarte krabben, zeeleeuwen en vele vogel soorten. Sinds 1981 staan de eilanden op de werelderfgoedlijst van de UNESCO en is de oceaan eromheen tot zeereservaat uitgeroepen.

De Galápagos eilanden vormden de inspiratiebron van Charles Darwins evolutietheorie. Sinds 1959 is er zelfs een Charles Darwin Foundation op een van de eilanden gevestigd die zich bezig houdt met de instandhouding van de natuurlijke toestand van de eilanden.

De dieren

Galápagos is het Spaanse woord voor zadel en verwijst naar de grote zadelschildpadden die vroeger in grote getalen over de stranden sukkelden. Tegenwoordig is dit aantal flink gedaald tot 15.000. De bekendste vogel die op deze eilanden broedt, is de blauwpotige Jan-van-Gent. 

De afgelegen ligging van de eilanden maakt dat ze na hun ontstaan maar zeer spaarzaam door dieren vanaf het vasteland zijn gekoloniseerd, waarbij de dieren die in de loop der tijd nu en dan verspreid arriveerden verder onafhankelijk van hun soortgenoten op het vasteland zijn gaan evolueren. Hierbij leverden het grotendeels ontbreken van roofdieren hun eigen bijdrage aan de aard van de selectiedruk: een aantal vogels verloor het vermogen tot vliegen, zeeleguanen ontwikkelden aanpassingen om onder water te kunnen grazen op bedden zeewier, de landschildpadden groeiden tot enorme omvang uit en de Darwinvinken gingen allerlei aanpassingen vertonen. 

Vogels

Op de Galápagos komt een aantal bijzondere vogels voor. De aalscholver kan overal ter wereld vliegen. Behalve op de Galápagos-eilanden. De  Galápagos-aalscholver heeft te kleine vleugels om te kunnen vliegen. De grootste zeevogel van de Galápagos-eilanden is de albatros met een vleugelwijdte van bijna twee en een halve meter.

De grote roze flamingo's leven in grote groepen. De flamingo is niét tam. Men denkt dat dit komt doordat ze nog niet zo lang op de eilanden voorkomen. Er zijn verschillende soorten Jan-van-genten. Met blauwe voeten, met rode voeten en gemaskerde. De verschillende soorten leven in groepen bij elkaar. Bijzonder is dat de vrouwtjes een ei tussen de vliezen kunnen meenemen om naar een andere plek te gaan. De Galápagos-pinguïnen zijn klein en worden vaak niet groter dan 50 centimeter. In plaats van zwarte veren hebben ze bruine veren op hun rug. Ze “praten” met elkaar, dit geluid lijkt een beetje op blaffen.

De meest voorkomende vogels zijn de beroemde Darwin-vinken. Er zijn dertien soorten die waarschijnlijk allemaal van één soort afstammen.

Verder veel voorkomende vogels zijn: De fregatvogel, de pelikaan, de Galápagos albatros, spotvogels, buizerds, de zilverreiger en de gent.

Reptielen

De leguanen op de Galápagos-eilanden  liggen met duizenden tegelijk naast elkaar op de zwarte rotsen. Normaal kunnen ze niet zwemmen maar op de Galápagos-eilanden wel. Ze duiken in zee en eten zeewier. Als ze boos of bang zijn gaan ze ‘snuiven’. Ze spuiten dan een straal zeewater door de neusgaten in de richting van het gevaar.

De reuzenschildpad wordt met uitsterven bedreigd door de eeuwenlange jacht op het dier. Er leven nog ongeveer 15 duizend dieren, waarvan de meeste in reservaten. Ze kunnen 250 kilo wegen en tot anderhalf meter hoog worden. Van alle dieren op de wereld worden de reuzenschildpadden het oudst. Ze kunnen wel meer dan 100 jaar oud worden.

De schildpadden zijn niet op elk eiland hetzelfde. Waar ze gras en andere lage planten kunnen eten, hebben ze een korte nek. In droge gebieden bestaat het voedsel uit hoge cactussen. Daar hebben de schildpadden een lange nek.

Andere reptielen op de Galápagos-eilanden zijn gekko's en lavahagedissen. 

Van de niet giftige slang zijn zeven ondersoorten bekend en er zijn zes soorten gekko’s

Overige dieren

Bij de endemische gewervelde dieren op de Galápagos Eilanden hebben de reptielen veruit de overhand. Er zijn slechts twee oorspronkelijke soorten zoogdieren, twee vleermuizen en één soort rijstrat. Maar er zijn wel andere zoogdieren, die een belangrijke plaats innemen in de Galápagos: de zeeleeuwen en de pelsrobben.

De eersten zijn verwant aan de Californische zeeleeuw, de tweede aan de pelsrobben van het Zuidelijk Halfrond. Zeeleeuwen komen veelvuldig in de archipel voor. De pelsrobben geven sterk de voorkeur aan koel en diep water, waar zij zich het beste kunnen handhaven. Hun aantal is veel kleiner dan dat van de zeeleeuwen en het aantal plaatsen waar zij aangetroffen worden is beperkt.

Schaaldieren en vissen

De oceaan bij de Galápagos is op sommige plaatsen warm en op sommige plaatsen erg koud. Dat komt door een koude golfstroom van de Zuidpool en een warme golfstroom uit de richting van Panama.

Daarom zijn er heel veel verschillende soorten vissen en schaaldieren.

Bijzonder opvallend zijn de rood/oranje Sally Lightfoot-krabben die mooi afsteken tegen het zwarte lavazand. Verder leven er octopussen, zeepokken, kreeften en zee-egels. De meest opvallende vissen zijn de roggen. De grootste is de manta met een spanwijdte van wel zes meter.

Andere soorten zijn de gevlekte adelaarsrog en de gouden rog die soms in grote scholen rondzwemmen. Van de stekelrog kun je behoorlijk gewond raken als je er op trapt. Er komen veel soorten haaien voor rond de eilanden. De hamerhaai is de meest opvallende. Hij kan wel tot vijf meter lang worden. Andere soorten zijn de Galápagoshaai en de witpuntrifhaai. Verder kent de natuur onder water vele tropische vissen en grote hoeveelheden koraal, waaronder het zeldzame zwarte koraal.

Geografie

De Galápagos eilanden zijn gelegen op ongeveer 1000 km van de westkust van Zuid-Amerika ter hoogte van de evenaar in de Stille Oceaan. Circa 7800 km2 bedraagt de totale landoppervlakte en het gehele archipel strekt zich uit over een gebied van ongeveer 60000 km2. De archipel kent 13 grotere eilanden tussen de 14 en 4588 km2, 6 kleinere van ongeveer 1 tot 5 km2 en vele nog kleinere eilanden. Het grootste eiland is Isla Isabela met 4588 km2. 

Op de Galápagos eilanden zijn vulkanische eilanden die nog steeds vrij actief zijn. Het hoogste punt van de eilanden bevindt zich op het eiland Isla Isabela: de Volcán Wolf met 1707m. 

Het klimaat

De Galápagos eilanden liggen op de evenaar en kennen, door met name de invloed van de zeestromingen, twee verschillende seizoenen; het warme en het koele seizoen. Het warme seizoen is van januari t/m april. Het kan dan behoorlijk regenen en de temperatuur ligt dan tussen de 24 en 28 graden. Het koele seizoen begint in juni en duurt tot (en met) december. Tijdens dit seizoen regent het nauwelijks en is de gemiddelde temperatuur tussen de 18 en 20 graden.

De Galapagos zijn goed te bezoeken in het zogenaamde koele seizoen. Er valt dan haast geen regen ondanks daat het bewolkt is en de temperatuur is toch aangenaam. Je moet wel rekening houden met wat ruwere zee. Van januari tot juni is het warm, vallen er zware regenbuien maar zijn er toch veel zonnige dagen.  

Reisdocumenten

Voor je backpack reis naar de Galápagos eilanden heb je een geldig paspoort nodig dat na vertrek nog 6 maanden geldig moet zijn. Verder hebben Nederlanders hebben geen visum nodig voor een verblijf korter dan 3 maanden. Zorg wel voor een goede reis of annuleringsverzekering.

Taal

De officiële taal op de Galápagos eilanden is Spaans. Tevens wordt het Quechua gesproken door de indiaanse bevolking, maar het merendeel van de indianen speekt ook Spaans. Engels spreekt men er maar beperkt. Op de boten spreken gidsen wel Engels.

Geld

De munteenheid van de Galápagos eilanden is de Amerikaanse dollars.

Tijdsverschil

Op de Galapagos eilanden is het in de zomermaanden 8 uur vroeger dan in Nederland en in de wintermaanden 7 uur vroeger.