Reiziger blijf je voor het leven!

nc_melis Geschreven door nc_melis.

Inmiddels is het alweer 1,5 jaar geleden dat ik terug ben gekomen van mijn reis. Een reis die me altijd zal bijblijven doordat ik iets vreselijks heb opgelopen. Het reizigersvirus. Het is werkelijk ongeneeslijk en medici hebben er nog steeds geen medicijn voor gevonden. Nou ja, er is wel één bepaalde kuur die je kunt volgen om weer even het gevoel te hebben van het reizigersvirus af te zijn. Een ticket boeken en Nederland zo gauw mogelijk weer verlaten.


Maar voor de meeste mensen is deze kuur iets te prijzig. Het is natuurlijk ook zo dat je weer geld moet investeren en je zult het maar toevallig hebben staan op een rekeningetje van Ome Dirk. Maar geld is niet eens de belangrijkste reden dat veel mensen de kuur niet willen gaan volgen. Het is ook een gebrek aan lef en geluk. Lef omdat men het inmiddels opgebouwde bestaan na de reis niet wil afbreken en geluk omdat we niet allemaal ambtenaren zijn die eventjes een sabbatical kunnen inplannen.

Voor mij persoonlijk gaat dat laatste op dit moment ook even op, maar ik heb me wel voorgenomen om over een paar jaar in het buitenland te gaan werken. Maar voor veel mensen geldt van uitstel komt afstel. Je moet het natuurlijk ook gewoon kunnen, je huis en baan opzeggen met het idee om voor onbepaalde tijd weg te gaan. Laat staan dat je ook opnieuw afscheid moet gaan nemen van vrienden en familie. Dus enigszins egoïstisch moet je wel zijn. Daarom zijn er uiteindelijk maar weinig mensen die gewoon doen wat ze zeggen. Een ticket boeken en opnieuw het vrije leven tegemoet gaan.



Toch ken ik 2 mensen die wel hebben besloten om zo snel mogelijk Nederland weer te gaan verlaten. Eef L. uit H. heeft bijvoorbeeld vroeger gebackpackt en heeft de afgelopen jaren ook veel gereisd. Maar was wel gebonden aan haar werk als interim professional. Juist die jaren aaneengesloten werken en haar laatste reis naar Afrika hebben haar de ogen weer doen openen. Ik moet zo gauw mogelijk weg hier!

De ander, Tim J. uit H. is toevallig degene waarmee ik samen die reis van alweer 1,5 jaar geleden heb gemaakt. Hij heeft een jaartje gewerkt en had het eigenlijk bij aankomst op Schiphol al weer helemaal gehad. Dus uiteindelijk heeft hij nu een jaar gewerkt als koerier en vertrekt hij half november voor onbepaalde tijd naar Azië. Zelfs de kans op promotie binnen het koeriersbedrijf heeft hem er niet van weerhouden om het ticket te boeken. Natuurlijk met alle respect, maar wat zijn in hemelsnaam de doorgroeimogelijkheden binnen een koeriersbedrijf? Was dan met een beter bod gekomen. Hier heb je een ‘gouden handdruk’ en je bent welkom als je geld weer op is.

Je ziet maar, twee totaal verschillende levens, maar toch allebei bereid om de kuur te gaan volgen. Ik heb respect voor ze dat ze deze kuur gaan volgen. Het is een hele opoffering, want je kunt de eerste dagen na het begin van de kuur (aanschaf van het ticket) niet meer terug. Je zult dus verplicht moeten gaan reizen!



Maar goed, uiteindelijk zul je je hierdoor wel weer beter gaan voelen. Althans, tot het moment dat je weer teruggaat naar huis. Dus misschien moeten we ook maar nooit meer terugkomen en voor altijd een reiziger blijven.