De onvermijdelijke zomerkriebels

nc_melis Geschreven door nc_melis. Foto door: nc_melis

Na maandenlang sneeuw en koude begint het er op te lijken dat de lente in aantocht is. Nog even geduld en dan mogen we ook officieel praten over de lente. Dat betekent langer licht en met een beetje geluk in de weekenden zon en dus ideaal terrasweer. Alle ingrediënten om alvast in de zomerstemming te komen. Maar de laatste jaren zijn de Nederlandse zomers erg wisselvallig. Dus zoeken veel Nederlanders de zon ergens anders op. Dit jaar ziet het er naar uit dat we wat langer wachten met boeken, maar uiteindelijk zal het er weer op neer komen dat men toch de wat warmere oorden gaat opzoeken. Zo ook ikzelf. Ik werk nu ruim een jaar en bij mij spelen de zomerkriebels weer op en ik kom ook nog maar steeds niet af van dat nare reizigersvirus. Laat de nieuwe minister van Volksgezondheid daar maar eens wat voor aanschaffen!

 

Maar goed, de onvermijdelijke zomerkriebels. Elk jaar zo aan het einde van de winter krijg je er weer last van. Rotweer buiten, saaiheid binnen en je denkt al weer gauw aan de komende zomer. Fietstocht in de Alpen of in dat hangmatje op Bali. Voor aankomende zomer kies ik voor dat laatste. Het verlangen naar een verre reis is weer groot. Toch raar dat gevoel van weer ‘moeten’ reizen. Alsof het een verplichting is die je aan jezelf hebt opgelegd. Al hoewel als dit het enige nadeel is bij terugkomst van een eerste verre reis… 

 

Koh Phi Phi

 

Ik heb me er dus aan overgegeven en ga dit jaar voor Indonesië. Het lijkt mij heerlijk om weer op te gaan in een vreemde cultuur, het leven daar te ervaren, de mensen, de korte broek, het lopen op slippers. Kon je dit leven maar altijd hebben. Maar laten we realistisch blijven, er zal ook ‘brood op de plank’ moeten komen.

 

Geef mij dan maar de jaarlijks terugkerende zomerkriebels, dan kun je er in ieder geval van blijven genieten.