Een enkeltje naar het ISS graag…

Geschreven door . Foto door: bolletjeom

Als kind was ik al gefascineerd door de ruimte. En nog altijd maken mijn gedachten overuren wanneer ik op mijn rug in het gras lig en richting hemel kijk. Het idee dat achter die oneindigheid een universum schuilt waarvan niemand ooit het einde heeft ontdekt, intrigeert me mateloos. En ik ben niet de enige.

 

De mens is van nature nieuwsgierig en zoekt op elke vraag een antwoord. Duidelijkheid biedt zekerheid en kennis is de manier om dit te verkrijgen. We reconstrueren het verleden om te bepalen waar we vandaan komen. We beïnvloeden onze toekomst om zeker te stellen waar we zullen eindigen. Moderne technologie en de wetenschap helpen ons om onze leefomgeving te bevatten. De Mount Everest is exact 8848 meter hoog (tenzij je de vier meter dikke sneeuwlaag meerekent). Het diepste punt van de aarde is de bodem van de Marianentrog op ruim elf kilometer diepte. Dat heeft ooit iemand voor ons uitgezocht en daar varen we wel bij.

 

Bij onzekerheid zoeken we naar duidelijkheid. Bij oneindigheid zoeken we naar grenzen. Bij mysteries zoeken we naar strak omlijnde kaders. Het heelal biedt niets van dit alles. En dat zit ons niet lekker. Dat geeft een  oncomfortabel gevoel. Tegenover die onrust staan echter ook eindeloze commerciële mogelijkheden. We zijn immers bereid grof te betalen om onze eigen nieuwsgierigheid te bevredigen. En dat snapt ook het Amerikaanse Boeing. De vliegtuigbouwer hoopt vanaf 2015 ruimtereizen naar het internationale ruimtestation ISS mogelijk te maken.

 

Uiteraard is ruimtetoerisme niet nieuw. Tot nu toe zijn de snoepreisjes echter voorbehouden aan de rijken der aarde. Maar ook de minder gefortuneerden zijn op zoek naar antwoorden en wellicht weet Boeing deze doelgroep op termijn te bedienen. Tegen de tijd dat er in Thailand werkelijk geen authentieke Aziaat meer rondloopt, zullen ook backpackers hun blik omhoog gaan slaan richting ruimte. Het commerciële potentieel kent geen grenzen. Wereldtickets zullen vervangen worden door ruimtetickets. De prijs bepaald door het aantal lichtjaren dat je aflegt of het aantal planeten dat je bezoekt.

 

Rondzweven in het luchtledige moet op termijn goedkoper kunnen worden dan een gedeelde kamer in een hostel in Australië. De backpacks kunnen volgeladen worden, want de extra kilo’s zijn niet langer een bezwaar. Geen geklier meer met verschillende valuta, visa of corrupte douane beambten. Ruimtetoerisme gaat aan alle grenzen voorbij. De zelfontplooiing zal oneindig zijn. De opgedane kennis onuitwisbaar. Goed, we zullen wat beter tegen de zon moeten smeren. Maar dat zal de gemiddelde Engelse scholier er niet van weerhouden tijdens het  fameuze gap year een jaartje in de ruimte te hangen. Biertje erbij en af en toe een berichtje via de satelliet aan paps en mams.

 

Lijnvluchten naar de maan. Dorms in het ISS. Schiet ze allemaal maar de ruimte in. Dat geeft mij de mogelijkheid in alle rust op mijn rug te dagdromen. Turend naar de wolken. Mijmerend over alle antwoorden die ik niet ken.