We zijn tegenwoordig niets meer gewend

Op mijn veertiende vond ik jongens stom en een spreekbeurt in de klas bloedstollend eng. Zonder inmenging van mijn ouders had ik op deze leeftijd nog met overgave in Sinterklaas geloofd. De middelbare school voelde als een wereldreis. En als brugklasser achtte ik mezelf niet te oud om met Lego te spelen. Jeugdpuistjes, de pubertijd en pijnlijke bezoekjes aan de orthodontist waren nog niet aan de orde. Ik was een kind.

 

Tegenwoordig zijn veertien lentes voldoende om een poging te wagen solo rond de wereld te zeilen. Althans, dat beweert Laura Dekker. Laura speelt duidelijk niet meer met Lego. Ze besteedt haar tijd aan het volgen van overlevingstrainingen, het zoeken naar sponsoren en het begeleiden van haar team. Aanstaande woensdag verkiest Laura het ruime zeesop en treedt zij de wereldzeeën tegemoet. De commotie rondom haar persoon laat zij in de haven achter. Naar eigen zeggen zijn mensen tegenwoordig niets meer gewend.

 

Wanneer een veertienjarige op haar boot genaamd Guppy de wereld wenst rond te varen, begint zelfs mijn reisgrage brein te kraken. Zouden we onze landsgrenzen niet gewoon voor minderjarigen moeten sluiten? Ga eerst maar eens scooter rijden en je roze papiertje halen. Daarna gooien we de poorten met alle plezier voor je open en ligt de wereld aan je voeten. Tot die tijd ga je op zomervakantie naar Renesse. Het zou Bureau Jeugdzorg een hoop kopzorgen besparen.

 

Voorlopig kunnen we met elkaar echter opgelucht ademhalen. Laura is namelijk goed voorbereid. Ondanks bedenkingen van de Kinderbescherming kan ze de reis volgens eigen inschatting psychisch prima aan. Haar vader zeilt tot Portugal met haar mee om de laatste gaten in de romp te dichten. Het begeleidende team zal gedurende de reis haar lichamelijke en psychische toestand controleren. Dus als Laura tijdens een oversteek onverhoopt in de pubertijd belandt, hebben we dit direct in de smiezen. En wanneer de piraterij in de Golf van Aden te risicovol blijkt, vaart Laura gewoon een blokje om. Mits het weer dit toelaat uiteraard.

 

We kunnen Laura deze week dus met een gerust hart uitzwaaien in het Zeeuwse Den Osse. Deze tiener zit over twee jaar ouder en wijzer gewoon weer thuis op de bank. En ondertussen doen wij er goed aan gezamenlijk toe te werken naar de volgende mijlpaal. Wat te denken van de RedBull Air Race voor kleuters, backpacken in je buggy, wild water rafting in de Maxi Cosi of baby base jumping? Je kunt niet vroeg genoeg beginnen. Maar net als Laura uiteraard wel onder begeleiding van een professioneel team en betaald door respectabele sponsoren. We zijn tegenwoordig niets meer gewend. Laten we daar de komende tijd nu eens met elkaar aan werken.