Schuifaf of glijbaan?

Toen vriendin E. een paar weken geleden voorstelde om oud en nieuw in Leuven te vieren, was ik direct om. Niet alleen omdat ik er dit jaar geen zin in had om in Nederland te blijven, maar vooral omdat het België is. Oké, en een beetje omdat ik nu geen budget heb om te proosten op het nieuwe jaar met een cocktail in de hand en mijn voeten in het zand.

 

Brugge, Antwerpen, Leuven en all time favourite Gent. Het zijn allemaal leuke steden. Terwijl ik in de kou door de Vlaamse straten slenter, vraag ik me af wat ik nou zo leuk vind aan België. Is het de gemoedelijke sfeer? Zijn het de levendige kroegen waar de biertjes extra lekker smaken? Of is het toch waar Het Goede Doel ooit over zong: de goedlachse mensen en de zachte taal. Het is natuurlijk een combinatie van alles, maar eerlijk is eerlijk. Als taalnazi ben ik een beetje ‘zot’ op de Vlaamse taal.

 

Het laat me lachen en de simpelheid is werkelijk briljant! Zo lopen we in Leuven over het Plein achter de Peter Paul. Zo’n naam tref je alleen in België en beschrijft precies wat het is. En zeg zelf, wat klinkt leuker: een meeneem- of een afhaalrestaurant? Een schuifaf of een glijbaan? Neuken of poepen? Een snackbar of de frituur/het frietkot? Een zwierder of een centrifuge? Een nonkel of een oom?

 

Ook de zinnen zijn om verliefd op te worden. Vooruit. Een paar mooie om het af te leren: ik ben fier op u, een verse pisto smos met extra groentjes, ik ga vandaag mijn kot kuisen, amai onnozele!, vandaag heb ik een heel schoon kleedje gekocht, of...u bent werkelijk ambetant!

Terug in de auto schalt de top 2010 van Studio Brussel – vol fijne Belgische bandjes, aangekondigd door een grappige Vlaamse - door mijn auto. In Nederland proberen we de ruis van de radio zo lang mogelijk te negeren. Zo lijkt het net of we nog even in België zijn.

 

www.liannevanvliet.com